Prawdziwy hermafrodytyzm
Prawdziwy hermafrodytyzm jest to przykład choroby właśnie na miarę dwudziestego pierwszego wieku. Czym się objawia? Co to za schorzenie? Człowiek, który rodzi się z tą chorobą posiada organy płciowe zarówno żeńskie jak i męskie. Co ciekawe, rodzice, którym rodzi się takie dziecko nie wiedzą, jaką płeć posiada ich potomek. Dlatego też, sami sobie wymyślają czy woleliby dziewczynkę czy chłopca. To nie był dobry sposób. Dlaczego? Ponieważ takie dziecko mogło czuć się pokrzywdzone. Zdarzały się takie przypadki gdzie dziecko z taką chorobą, czuło się bardziej dziewczynką a rodzice wymyślili sobie, że będzie chłopcem. To nie jest dobre dla rozwoju dziecka, które potem z całą pewnością nie odnajdzie się w świecie, będzie zamknięte w sobie, ciche, nie będzie zawierało nowych znajomości, ponieważ panicznie będzie bało się odrzucenia i wyśmiania. Takich ludzi trzeba traktować normalnie a nie jak wyrzutki społeczeństwa. Czy chorych na nowotwór odrzucimy tylko, dlatego pewnością będzie mieć problemu w przyszłym życiu. Ciężko mu będzie również znaleźć przyjaciół. Teraz, aby nie krzywdzić dziecka rodzice decydują się na przeprowadzenie testu DNA, aby sprawdzić czy ich dziecko jest bardziej kobietą czy może jednak posiada więcej hormonów męskich. To dobre rozwiązanie dla obu stron. Czym charakteryzuje się ta dziwna choroba? Genitalia osób chorych są zazwyczaj dużo mniejsze i mają trochę inny kształt niż powinny. W dzisiejszych czasach mówi się na takich ludzi, że są obojnakami. Co ciekawe, choroba ta dotyka również zwierzęta. Właściwie choroba ta występuje częściej u zwierząt niż u ludzi. Często ludzie, którzy posiadają dwie płci są dyskryminowani przez społeczeństwo. Powstaje na temat hermafrodytów wiele filmów. Jeden z nich opowiadał historię hermafrodyty, który wybrał płeć męską. Znalazł miłość swojego życia. Dziewczyna jednak miała braci, którzy o wszystkim się dowiedzieli i go zgwałcili. To był tylko film, ale w dzisiejszych czasach tacy ludzie są szykanowani, ludzie ich nie akceptują, dlatego tacy ludzie wolą sie ukrywać. Nic dziwnego, że boją się ujawnić. Wielu ludzi albo zareagowałoby śmiechem, odrzuciłoby takiego człowieka lub jak w filmie- wykorzystało seksualnie, traktowałoby jak ciekawy seksualny eksperyment. Teraz, w dzisiejszych czasach jest lepiej, bo ludzie przynajmniej nie boją się tak o tym mówić. Kręcone są filmy, w sztukach teatralnych również poruszany jest ten problem. Nawet ludzie, którzy cierpią na to schorzenie przyznają sie do niego publicznie. Chcą opowiedzieć ludziom swoją historię, chcą pokazać, że mimo choroby są normalnymi ludźmi i tak chcą być traktowani. Tworzy się również kółka wsparcia dla ludzi obarczonych tą chorobą. Już w mitologii pojawiały się wzmianki o tej chorobie jednak do niedawna nikt nie chciał o tym rozmawiać. Ludzie chorzy nie chcieli się przyznawać. Był to po prostu jeden z wielu tematów tabu. Dobrze jednak, że został przełamany. Ludzie musza czuć się dobrze w swoim społeczeństwie nawet, jeśli są nieco odmienni. Powinniśmy mieć w sobie więcej tolerancji.